Kayısıdan Başka Bir Hikâyemiz Yok mu?
Malatya'nın geleceği tek bir ürüne sığmayacak kadar büyük!
Malatya denildiğinde akla ilk gelen kelime hiç şüphesiz kayısı… Dünyanın dört bir yanında tanınan, sofralara lezzet katan, binlerce ailenin geçim kaynağı olan kayısı, bu şehrin en önemli değerlerinden biri. Yıllardır Malatya'nın adını dünyaya duyuruyor, ihracata katkı sağlıyor ve şehrin ekonomik kimliğini şekillendiriyor.
Ancak artık kendimize başka bir soru sormanın zamanı gelmedi mi?
Malatya'nın kayısıdan başka anlatacak bir hikâyesi yok mu?
Bir şehri yalnızca tek bir ürünle tanıtmak, o şehrin sahip olduğu diğer değerleri gölgede bırakmak anlamına gelmez mi? Malatya'nın tarihi, kültürü, doğası, gastronomisi, sanayisi ve insan kaynağı düşünüldüğünde karşımızda çok daha büyük bir potansiyel bulunuyor.
Kayısı bizim markamız, peki diğer değerlerimiz nerede?
Elbette kayısıdan vazgeçelim demiyoruz. Tam tersine, Malatya kayısısının dünya pazarındaki yerini daha da güçlendirmeliyiz. Ancak ekonomik geleceğimizi yalnızca kayısıya bağlamak yerine farklı alanlarda da güçlü bir şehir olmayı hedeflemeliyiz.
Bugün Malatya'nın sahip olduğu tarihi zenginliklere bakalım. UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde bulunan Arslantepe Höyüğü, yalnızca Malatya'nın değil, insanlık tarihinin önemli miraslarından biri. Peki bu değerimizi ne kadar tanıtabiliyoruz? Şehre gelen bir turistin Arslantepe'yi ziyaret ettikten sonra Malatya'da birkaç gün daha kalmasını sağlayacak bir turizm anlayışımız var mı?
Levent Vadisi, Günpınar Şelalesi, Somuncu Baba Külliyesi, Nemrut Dağı'na uzanan turizm güzergâhları ve ilçelerimizin kendine özgü doğal güzellikleri…
Her biri ayrı bir hikâye, her biri ayrı bir tanıtım fırsatı.
Fakat bu değerleri bir bütün hâline getirip Malatya'nın turizm markasına dönüştürebiliyor muyuz? Asıl üzerinde durmamız gereken meselelerden biri bu.
Malatya sadece tarımla anılmak zorunda değil
Şehrin ekonomik geleceğini konuşurken sanayiyi, teknolojiyi, girişimciliği ve üretimi de gündemin merkezine almalıyız.
Malatya'da organize sanayi bölgeleri var. Gıda, tekstil, mobilya ve farklı sektörlerde üretim yapan işletmelerimiz bulunuyor. Üniversitelerimizde yetişen gençlerimiz, teknoloji ve yazılım alanlarında kendilerine yer bulmaya çalışıyor.
Peki neden Malatya'yı teknoloji üreten, yeni fikirlerin hayata geçirildiği ve girişimcilerin yatırım yapmak istediği şehirlerden biri hâline getirmeyelim?
Neden üniversite-sanayi iş birliğini daha ileri taşımayalım?
Neden gençlerimiz kendi memleketlerinde iş kurmak yerine başka şehirlerde gelecek aramak zorunda kalsın?
Bir şehrin kalkınması yalnızca yeni binalar yapmakla değil, o şehirde yaşayan insanlara yeni fırsatlar sunmakla mümkündür.
Turizmde bir günlük şehir olmaktan çıkmalıyız
Malatya'ya gelen bir ziyaretçinin yalnızca birkaç saat geçirip başka bir şehre gitmesi, üzerinde düşünmemiz gereken bir konu.
Oysa Malatya'nın ziyaretçilerine sunabileceği çok şey var. Tarih, doğa, gastronomi, kültür ve geleneksel yaşam…
Bunları bir araya getiren güçlü bir turizm planlamasıyla Malatya, bölgenin önemli turizm merkezlerinden biri olabilir.
Bir ziyaretçi Arslantepe'yi gezdikten sonra Battalgazi'nin tarihi sokaklarını keşfedebilmeli, Darende'de doğayla buluşabilmeli, Arapgir'in kültürel dokusunu tanıyabilmeli ve Malatya mutfağının lezzetlerini deneyimleyebilmeli.
Bunun için yalnızca tanıtım yapmak yetmez. Ulaşım, konaklama, rehberlik, turizm işletmeleri ve hizmet kalitesi de aynı ölçüde gelişmeli.
Malatya'nın yeni hikâyesini kim yazacak?
Deprem sonrasında büyük bir değişim ve yeniden yapılanma sürecinden geçen Malatya'nın önünde önemli bir fırsat bulunuyor.
Bu süreç yalnızca yıkılan binaların yeniden yapılması olarak görülmemeli. Aynı zamanda şehrin ekonomik ve sosyal geleceğinin yeniden tasarlanması için bir fırsata dönüştürülmeli.
Malatya'nın yeni hikâyesinde kayısı elbette başrolde olmaya devam etmeli. Ancak yanında turizm, sanayi, teknoloji, kültür, eğitim ve girişimcilik de yer almalı.
Yerel yöneticiler, iş dünyası, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları ve Malatyalılar bu hedef doğrultusunda ortak bir vizyon oluşturmalı.
Çünkü Malatya'nın ihtiyacı yalnızca bugünü kurtarmak değil, gelecek 20-30 yılın şehrini bugünden planlamak.
Son sözümüz şu olsun:
Malatya'nın kayısısı dünyaya açılan kapımızdır. Ancak o kapının ardında keşfedilmeyi bekleyen kocaman bir şehir var.
Biz bu şehri yalnızca kayısıyla anlatmaya devam edersek, sahip olduğumuz diğer değerleri yeterince görünür kılamayız.
Kayısımızla gurur duyalım ama bununla yetinmeyelim.
Çünkü Malatya'nın anlatılmayı bekleyen daha çok hikâyesi var!
Mesele kayısıdan vazgeçmek değil, Malatya'yı kayısıdan ibaret görmemektir.
